Die tödliche Maria is stemmig en soms zelfs somber, maar met een behoorlijke dosis zwarte humor. En gemaakt met veel visuele virtuositeit en een groot gevoel voor het bizarre. Plaats van handeling is grotendeels binnenskamers, wat extra eisen stelde aan Tykwer, waaraan hij met succes heeft voldaan. Zijn stijl is hyperrealistisch: hij maakt gebruik van extreme karakters en heeft zich bij de aankleding niet vastgelegd op een bepaalde plaats of tijd.Het centrale personage is Maria (Nina Petri). Ze is opgegroeid in een benepen kleinburgerlijk milieu, waaraan ze nu, als volwassen vrouw, nog steeds niet heeft kunnen ontsnappen: ze woont nog altijd in het ouderlijk huis, met haar inmiddels invalide en behoeftige vader en met een jongere collega en kaartvriend van haar vader met wie Maria getrouwd is. Haar vader is een ondankbare, humeurige zieke man en haar echtgenoot een kleinzielige, gierige en wantrouwige. Feitelijk leeft Maria als een gevangene. Haar manier om te ontsnappen is de verbeelding: ze schrijft uitvoerige brieven aan zichzelf. Bovendien beschikt ze over een bijzondere gave: ze kan doden met haar blik. Meer dan een vlieg doet ze echter geen kwaad. Wel heeft ze inmiddels een macabere verzameling aangelegd van door haar blik vermoorde vliegen. En dat geeft haar een zekere verwantschap met een wonderlijke buurman die in zijn vrije tijd een allesomvattende bibliografie aanlegt. Haar belang¡stelling voor de buurman gaat veel verder dan haar benauwde omgeving toelaat en een dramatische wending wordt onvermijdelijk.
