Eigenzinnige, prachtig gefotografeerde film uit het hedendaagse Rusland, waarin een kleine samenleving wordt geportretteerd; een samenleving die lijkt op de onze, ondanks taal-, cultuur- en religieuze verschillen. De hoofdpersoon van Marquez’ boek De kolonel krijgt nooit post ligt ten grondslag aan deze film die de eenzaamheid onderzoekt van hen die deel uitmaken van een hen vijandig gezinde totalitaire wereld. Dertig jaar na verschijning van Marquez’ boek blijkt er nog niets veranderd te zijn in onze ‘beste van alle werelden’. De mens is altijd alleen en onmachtig tegenover de nabijheid van het onbekende.Heden ten dage, terwijl de wereld zich heeft gestort in broedermoord-oorlogen waarin onschuldig bloed vloeit, moet de mens zich rekenschap geven van de diepe waarheid van zijn eenzaamheid ten opzichte van de eeuwigheid, God, menselijkheid, en van de noodzakelijkheid om zich te verenigen met de ander.
