Een warme en menselijke, maar nooit sentimentele film over drie mannen die in een revalidatiecentrum moeten leren leven met een gehandicapt lichaam. De film toont de (al dan niet zwarte) humor, de moed en ook de zwakke en depressieve momenten van een aantal mooi getypeerde personages. In het idioom van de betere Amerikaanse film raakt de The waterdance aan thema’s die betrekking hebben op de positie van de gehandicapte in onze samenleving die binnen dit festival ook in de films Langer Gang van Yilmaz Arslan en Face of our fear van Stephen Dwoskin aan de orde worden gesteld.Hoofdpersoon is de schrijver Joel Garcia. Door een recent ongeval is zijn onderlichaam verlamd geraakt en naast de strijd met zijn fysieke onvermogens, voert hij vooral een psychologisch gevecht om zijn nieuwe situatie te accepteren. Hij sluit vriendschap met twee lotgenoten op zijn zaal in het revalidatiecentrum: Bloss, een grove en racistische biker en de gewiekste, maar tragische zwarte Raymond. Nadat ze aanvankelijk voornamelijk conflicten hebben, sluiten de drie totaal verschillende mannen na verloop van tijd een verbond en wapenen zich met humor en rebellie tegen de grote neerslachtigheid.
