De appelbomen staan in bloei. Jongens van de laatste klas van de middelbare school zijn bezig met een militaire oefening op het schoolplein. Tijdens de pauze krijgen de leerling Jaan en de leraar die ‘politieagent’ wordt genoemd ruzie. De leraar verliest zijn kalmte en slaat de jongen neer. Deze gebeurtenis is aanleiding voor massale verontwaardiging en protest bij de leerlingen. In een samenleving waar verhoudingen tussen mensen, zelfs de meest intieme, onder curatele staan van ideologische censuur, bedreigt zelfs een hanengevecht de openbare orde en het algemeen welzijn. De zaak wordt onderzocht en het slaapstadje waar de school zich bevindt, wordt opgepord als een wespennest. Langzaam maar zeker gaan de leerlingen inzien dat blijvend verzet onmogelijk is. De kale biologieleraar Chlorofyll, die eerder nog Jaans vertrouwen wist te winnen, maakt ten slotte ook een zwaai naar rechts en wordt het nieuwe hoofd van de school.Ondanks de politieke onderstroom is The sunny kids bovenal een fantasievol, symbolisch sprookje geworden, vol van betoverende en vervreemdende momenten. Niet zonder humor schetst regisseur Sillart de micro-genese van revolutie en contra-revolutie. Muziek, camera-instellingen en absurdistische dialogen zet hij in om het poëtische gevoel van vrijheid en solidariteit onder de leerlingen te karakteriseren. Waar het de stijl van de film betreft lijkt het of verschillende Russische meesters uit het verleden om voorrang vechten.Sillart zelf over zijn film: ‘The film is set in the years between two periods. One era is not quite over yet, the new one has not quite begun yet. It’s “interregnum”. It is the time when nobody waits for the Big Boat of Freedom anymore.’
