De laatste week uit het leven van de in 1959 overleden geniale politicus en wiskundige Caccioppoli. Zijn leven is dan al gesloopt door zijn alcoholisme en hij is soms nauwelijks van een dakloze zwerver te onderscheiden; hij heeft zich al lang uit de politiek teruggetrokken en als academicus teert hij op zijn faam en zijn routine. Het verhaal over de geleerde en politiek activist wordt op een indirecte manier verteld. Het zijn de karakters in zijn omgeving die het beeld van het verleden op een subtiele manier invullen.Mario Martone, zelf ook Napolitaan, wilde vooral een verhaal over zijn stad vertellen. Via Caccioppoli, het genie, de dandy, de nihilist, de alcoholist met zijn neiging tot zelfvernietiging, geeft Martone ook een beeld van zijn eigen tijd en zijn omgeving.
