Die schwarze Sonne is gebaseerd op een kort verhaal van Samuel R. Delany en gaat over de korte en onmogelijke liefde tussen een aan de aarde gebonden vrouw en een speciaal voor buitenaards werk geschapen ruimtereiziger. De film lijkt gebaseerd op een truc; hij bestaat geheel uit negatief-beelden. De uitwerking is echter zeer zorgvuldig en behelst meer dan de omkering van positief naar negatief. Uit details +!+ bijvoorbeeld de manier waarop de spelers zijn geschminkt blijkt dat de effecten nauwkeurig zijn beheerst. Een andere eenvoudige ’truc’ is dat de stemmen van de jongen en het meisje die de hoofdrollen spelen, zijn nagesynchroniseerd met zwaardere en volwassenere stemmen die vreemd bij hen passen. Met deze twee eenvoudige technische ingrediënten roept de regisseur een toekomstwereld op die onwerkelijker en overtuigender is dan menig duurdere en grotere science-fiction film.
