Marat werkt als fotograaf op het strand van een kustplaatsje. Maar dit is het minst belangrijke deel van zijn leven. Marat is namelijk beroemd om zijn ongelooflijke, extravagante, romantische hoogstandjes. Geen enkele vrouw kan de overweldigende hartstocht van de plaatselijke Casanova weerstaan; de slangenbezweerster van een reizend circus niet, de vrouwelijke solist van een lilliputter-orkest niet, zelfs niet de maîtresse van de oppermachtige chef van Stalins geheime politie. Maar op een dag is Marat op geheimzinnige wijze uit het stadje verdwenen. Dat is aanleiding voor de wildste geruchten. Sommigen denken dat Marat uitgeweken is naar Turkije en daar leeft met zeven vrouwen en dertig kinderen; anderen vermoeden dat hij zich in New York heeft gevestigd met slechts één vrouw, de dochter van een krantenmagnaat; weer anderen zijn ervan overtuigd dat Marat Rusland nooit verlaten heeft maar in het verre Noorden leeft met een vrouw en rendieren. Hoe dan ook, als veel later een gedweeë oude man in een rolstoel opduikt, vermoedt niemand dat dit de eindelijk teruggekeerde Marat is. Ook de jonge aantrekkelijke zuster niet, die hem voortduwt langs de boulevard. Totdat ze ineens op schoot zit bij de oude man en ontdekt dat zijn onlesbare liefdesdrang en onuitputtelijke vitaliteit al die jaren niets aan kracht hebben ingeboet.
