“Het onderzoekende karakter van mijn films past goed bij Rotterdam”: Filmmaker David Verbeek over zijn bijzondere band met IFFR
Regisseur David Verbeek (1980) keert dit jaar terug naar Rotterdam met zijn nieuwe film The Wolf, The Fox & The Leopard. Het is de negende keer dat een werk van de Nederlandse filmmaker te zien is op IFFR. We spraken Verbeek over zijn connectie met het filmfestival, dat als een rode draad door zijn carrière loopt.
Al bij de allereerste film die hij maakte speelde het IFFR een belangrijke rol, vertelt Verbeek. Hij draaide Beat (2004), een stemmig gefilmd drama over een man met een burn-out, voor een habbekrats toen hij nog studeerde aan de Nederlandse Filmacademie. Zonder verwachtingen stuurde hij zijn debuut naar IFFR, waar de film meteen werd geselecteerd voor het hoofdprogramma. “Als beginnende filmmaker, smachtend naar erkenning, betekende dat alles voor me,” vertelt Verbeek. “Het was het startschot van mijn carrière: vanaf dat moment durfde ik er helemaal voor te gaan.”
Het bieden van een groot podium aan nieuwe makers is altijd al een van de krachten geweest van IFFR, stelt Verbeek. “Het is een van de best bezochte filmfestivals ter wereld en toch hangt er niet zo’n geladen sfeer van prestige: je loopt er als filmstudent gemakkelijk gevestigde makers tegen het lijf. Iedereen komt iedereen tegen, of je nu geselecteerd bent of niet. Dat is misschien wel het allerleukste en meest waardevolle aan IFFR.”
Verbeek – vooral bekend van zijn films Full Contact (IFFR 2016), R U There (2010) en How to Describe a Cloud (IFFR 2013) – keert dit jaar voor de negende keer terug naar Rotterdam met zijn nieuwe film The Wolf, The Fox & The Leopard. In dit onvoorspelbare en filosofische drama volgen we een tussen de wolven opgegroeid meisje dat terechtkomt in de moderne samenleving, terwijl de wereld afstevent op een allesverwoestende klimaatramp.
“Mijn films hebben vaak een experimenteel, onderzoekend karakter en ik denk dat dat heel goed past bij IFFR: in Rotterdam draait het voor een groot deel ook om vernieuwing.”
“Net als in bijna al mijn films probeer ik ook hierin op een niet voor de hand liggende manier een thema aan te snijden dat iedereen aangaat”, licht Verbeek toe. “Mijn films hebben vaak een experimenteel, onderzoekend karakter en ik denk dat dat heel goed past bij IFFR: in Rotterdam draait het voor een groot deel ook om vernieuwing. Het publiek dat er komt staat ervoor open om verrast te worden.”
Wat dat betreft doet IFFR er volgens Verbeek goed aan randprogramma’s als Art Directions te organiseren, waarin ruimte is voor experiment en projecten die verder reiken dan het traditionele filmdoek. Afgelopen editie was Verbeeks Safe.Self.Sense er te zien, een 3-kanaals-videoinstallatie met live performance, die hij samen maakte met zijn creatieve partner Yu He Lin.
“Ik geloof niet dat de traditionele manier van het kijken van films – in een zaal – snel zal verdwijnen,” zegt Verbeek. “Maar ik zie om me heen wel dat steeds meer mensen dat aspect vergeten. Home cinema’s worden groter en er groeit een generatie op die het ook prima vindt om een film op hun telefoon te kijken. Dan is het goed om als filmfestival dingen te organiseren waar je als kijker echt bij moet zijn, iets dat niet later ook nog te streamen is. Met een soort museaal aspect, waarbij een interactie ontstaat tussen de kijker, de ruimte en het beeld. Dat IFFR daar door de jaren heen steeds meer ruimte voor is gaan bieden vind ik een hele goede zaak.”
Verbeek werd meerdere keren geselecteerd voor CineMart: zo ook in 2020, toen hij er was met The Wolf, The Fox & The Leopard. Zijn deelname hielp hem om projecten van de grond te krijgen en internationale co-producenten te vinden, vertelt hij. “Wat fijn is aan CineMart is dat er filmprofessionals vanuit alle windhoeken samenkomen. Zo brengt het de Nederlandse filmindustrie op een vrij toegankelijke manier in contact met die van andere landen. Als filmmaker heb je er eigenlijk altijd wel wat aan. Al is het alleen maar omdat je aan zoveel mensen je filmideeën pitcht, en je daardoor goed kan zien waar mensen op aanslaan.”
Het project waar Verbeek momenteel aan werkt heet The Thieving Mantra, een film over een liefdesrelatie tussen twee mensen en een AI die tussen hen bemiddelt. Klinkt als een veelbelovende film, die ook goed zou kunnen passen in Rotterdam. Maar dan lopen we iets te veel op de zaken vooruit. Verbeek: “Eerst maar weer eens zien hoe ik de film gemaakt krijg.”
– door Cas Hoekstra
