“Bazaar is bovenal een liefdesgeschiedenis”: Rémi Bezançon over de slotfilm van IFFR 2026

IFFR 2026 sluit af met komische thriller Bazaar (Murder in the Building), een ode aan cinema als mysterie én als vrolijke, gezamenlijke ervaring. Ter gelegenheid van de wereldpremière spraken we met César Award-genomineerde Franse filmmaker Rémi Bezançon over de grote liefde voor film die uit zijn werk spreekt.

Bazaar (Murder in the Building) speelt zich af in Parijs en volgt misdaadschrijver François en zijn partner Colette, een filmprofessor, die onverwachts betrokken raken bij een politieonderzoek als ze, via het raam van hun appartement, getuige denken te zijn van een moord. “Ik hou van genrefilms, daarom was het zo interessant om te werken op het snijvlak van komedie en mystery,” zegt Bezançon over de lichtheid en intensiteit die de film kenmerken.

“Ik wilde een film maken over cinema,” vervolgt hij – een intentie die door de film heen voelbaar is. Het verhaal ontvouwt zich door een web van slimme referenties aan de filmgeschiedenis – van duidelijke verwijzingen naar Hitchcocks Rear Window tot echo’s van Psycho en Bezançons favoriet North by Northwest.

Deze verwijzingen reiken tot in de visuele taal van de film, van het productieontwerp tot de kostuums, die volgens de filmmaker geïnspireerd zijn op Woody Allens cinematic universe. Bazaar (Murder in the Building) nodigt de kijker uit tot een “jeu de pistes”: een speurtocht naar filmverwijzingen, waarbij de toeschouwer de referenties herkent en tegelijkertijd verdiept blijft in het mysterie. 

Toch benadrukt Bezançon dat Bazaar in essentie een liefdesgeschiedenis is. “Het is een film over twee mensen die, door hun gedeelde onderzoek, naar elkaar toe groeien.” De personages delen deze romantische kijk op cinema – ze citeren Godard, die stelde dat Hitchcock eerder films maakte over liefde dan over misdaad, en beschouwen Vertigo als romantisch werk. “Bazaar is bovenal een liefdesverhaal,” zegt Bezançon.

“Ik wilde een film maken waar het kijkplezier vanaf spat; iets speels, waarbij de kijker wordt vermaakt door een spannend verhaal.”

Naast een bewijs van zijn diepe liefde voor cinema, is de film ook een persoonlijk document: “In alles wat ik doe, zit een beetje van mijzelf – referenties aan de films die ik in mijn jeugd keek, bijvoorbeeld. Dat soort dingen komt onvermijdelijk terug in je werk.” Deze mix van herinnering, cinema en het leven komt tot uiting via het personage van François, die zichzelf in zijn boeken schrijft en is vernoemd naar een belangrijke vroegere leraar van Bezançon.

Bezançons streven naar het maken van een crowdpleaser maakt Bazaar de perfecte slotfilm voor IFFR 2026. “Ik wilde een film maken waar het kijkplezier vanaf spat; iets speels, waarbij de kijker wordt vermaakt door een spannend verhaal.” Deze vrolijke energie loopt als een rode draad door de film: een innemende hommage aan de filmgeschiedenis, die zich op lichte en lenige wijze ontvouwt.

-By Paula Estany Hachuel