Raftsmen and Canoeists (2026) van Jonathas de Andrade biedt een kijk op een wereld gevormd door wind, water en vakmanschap. De film, die zich afspeelt in Alagoas, Brazilië, volgt twee communities die op het water leven: de jangadeiros, die met handgemaakte vlotten langs de kust van Maceío varen, en de canoeiros op de São Francisco-rivier, plaatselijk bekend als de Velho Chico. Deze film overbrugt zee en rivier en volgt een narratief via kleur, vorm en beweging.
De Andrades artistieke praktijk is diepgeworteld in de beeldende kunst. Hij combineert documentairetechnieken met elementen van fictie, die in samenwerking met gemeenschappen in het noordoosten van Brazilië zijn ontwikkeld. Hij legt de kleuren van de vlotten en kano’s vast, zowel als de kleuren van het dagelijks leven: de mannen bespreken, in fragmenten van gesprekken, de kleur van de zee, en de veranderende blauw- en groentinten die getijden, diepten en de tijd reflecteren. Deze kleuren keren voortdurend terug, en vormen een verbinding met de Braziliaanse geometrische abstractie en Neo-Concrete kunst uit de jaren zestig. Een ritmische soundtrack vormt de cadans waarop de beelden bewegen en weerspiegelt tegelijkertijd de dagelijkse arbeid op het water.
Door de focus op de collectieve arbeid – van het verslepen van vlotten tot alledaagse bewegingen – contrasteert de film authentieke momenten met idyllische beelden, en toont De Andrade de weerbaarheid, vaardigheid en stille kracht van traditionele gemeenschappen, gevormd door hun omgeving en geschiedenis: een wereld die blijft, lang nadat de beelden vervagen.
Dit werk wordt gepresenteerd in de Kijkmodule op Rotterdam Centraal Station, in samenwerking met Museum Boijmans Van Beuningen.