Twee zielen bevinden zich in limbo tussen deze wereld en het hiernamaals, wachtend op hun overtocht. De kalme en majestueuze schoonheid van hun omgeving bereidt ze voor op de eeuwigheid. Een visueel adembenemend, verhalend gedicht dat aanvoelt als een trance-achtige trip vol warmte en geborgenheid.
Een oud verhaal luidt als volgt: ‘In de eerste dagen na je dood moet je een huis binnengaan waar geen woorden meer zijn. Opgewacht door een ziel die je naar het geheel begeleidt, ga je het licht in, maar word je achtergelaten. Het huis is dus nooit leeg en het wachten stopt nooit.
Met deze tekst begint First Days – en het is onze gids door de beeldenstroom die volgt. Meer dan dit kader en deze regels heb je ook niet nodig voor de ruimtes die we doorkruisen, de dichte bossen, de open plek, de rivier en het huis waarin de zielen eten en wachten op wat het hiernamaals voor ze in petto heeft.
First Days oogt tijdloos, niet alleen vanwege de conceptuele, narratieve basis, maar ook door de vorm, die een beeldende geschiedenis oproept vol verwachtingen, hoop en wanhoop met betrekking tot het hiernamaals – waar gaan we naartoe? First Days is een werk van ongekende schoonheid en gratie dat iets troostends en uitnodigends heeft – een reis waarin we het eeuwige leven kunnen vinden in het hier en nu.