Dhwaneshwer is bankroet door het gokken, maar krijgt een reddingslijn toegeworpen als hij een waarzeggende vogel cadeau krijgt. De vogel zorgt voor Dhwaneshwers eerherstel, maar draagt hem ook op om zijn 13-jarige dochter Kajolrekha te verbannen. Na twaalf jaar ontberingen herwint Kajolrekha haar lot in dit weelderige muzikale sprookje.
Wanneer een mysterieuze monnik een waarzeggende vogel aan Dhwaneshwer schenkt, wordt zijn vergane glorie hersteld. De prijs is echter hoog: hij moet zijn 13-jarige dochter Kajolrekha verbannen. Gedwongen om een anoniem en sober leven te leiden, moet Kajolrekha volhouden tot het tij keert.
Kajolrekha van Giasuddin Selim is gebaseerd op een middeleeuwse volksballade uit de regio Mymensingh in het huidige Bangladesh. Dit muzikale sprookje is een waar melodrama met daarin bijna twintig liedjes, gezongen door zowel personages als vertellers, om het plot vooruit te helpen, emoties te verdiepen, commentaar te geven op acties en de kijker af en toe op kritische wijze van het verhaal te distantiëren.
De acteurs gebruiken een nauwkeurig gestileerd repertoire vol theatrale gebaren, houdingen en tonen om de essentie van hun rollen uit te drukken, of ze nu slaven, kooplieden of aristocraten zijn. Deze bewuste heropleving van een klassieke verteltraditie wordt niet ironisch uitgevoerd, maar vanuit een modernistisch idee van de vele mogelijkheden van een verloren kunstvorm. Kajolrekha beweegt tragisch imperfecte personages over een strak geordend schaakbord van lot en noodlot en herbevestigt de onvermijdelijkheid van een rechtvaardige en welwillende wereld.