Endless

De non-binaire X begint aan een doolhofachtige reis van lichamen, seks en transformatie. Deze conceptuele maar ook sensuele droomwereld van een film is gemaakt door queer kunstenaars en schept een radicaal nieuwe filmtaal.

“Transitie is geen sprookje. Deze verandering biedt geen garanties”, zegt een voice-over, terwijl een gezicht wordt gewiegd door een geliefde. Hun wazige bewegingen suggereren dat identiteit misschien nooit helemaal ‘past’. In Endless van Wojciech Puś begint de non-binaire X (Szymon Czacki) een relatie met de ongrijpbare transgender Frank (Edmund Krempiński) en ontmoet vervolgens M (Josef Ostendorf), een oudere, rijke kunstverzamelaar. Toch is dit droomlandschap van met oestrogeengel ingesmeerde lichamen, seks en littekens van genderbevestigende operaties evengoed een nachtmerrie. Er heerst een indringende eenzaamheid, waar op een rave de flitsende stroboscopen overheerst worden door een melancholische soundscape.

Conceptuele monologen over lichamen en verlangen worden afgewisseld met sensuele beelden. De opvallende beeldtaal van de film – omgekeerd brandende bloemen, verstrengelde geliefden, plafonds met weelderige zwarte schimmelpatronen – spreekt tot de verbeelding van de groep queer kunstenaars, performers en sekswerkers die de film samen hebben gemaakt.

Endless ontkracht het idee van transitie als lineair traject met een vaste uitkomst. De film legt de betekenis van queer-zijn in het zich verzetten tegen assimilatie in bestaande verhalen, het recht om onvoorspelbaar en ongrijpbaar te blijven. De titel verwijst zowel naar de pijn van besluiteloosheid als naar de kracht van herboren worden, steeds weer opnieuw.

– Xuanlin Tham

Trailer

• 

• 

• 

• 

• 

•