2551.02 – The Orgy of the Damned

Ooit, hopelijk niet al te snel, zal ergens, maar niet hier, al het leven zich heimelijk hebben teruggetrokken na een mislukte opstand. Iedereen draagt een masker; meestal van het soort dat we tegenwoordig alleen tijdens Halloween zien. In dit angstaanjagende universum (dat bij nader inzien wel een verwrongen, ontaarde versie van ons hier en nu lijkt…), zoekt een man met een gorillamasker naar een jongetje met een juten kap over zijn hoofd. Tijdens zijn zoektocht komt hij terecht in een doolhof van verdorvenheid, een pandemonium van nachtmerries en verborgen verlangens – waar hem iets wacht wat hij eigenlijk allang had opgegeven: de liefde.

2551.02 – The Orgy of the Damned is ronduit uniek: een droomachtige horrorfilm zonder dialogen, maar vol muziek en geluiden. Een eerbetoon aan de stomme film en zijn esthetiek, die, zonder film van een eeuw geleden te imiteren, met zijn thema’s en motieven een moderne en verontrustend eigentijdse poëzie creëert. Dat maakt 2551.02 – The Orgy of the Damned voor de liefhebber van het genre even duister, gestoord en avant-garde als de griezeligste horrorfilm.
 
– Olaf Möller

• 

• 

• 

• 

• 

•