Non c’è nessuna Dark Side (atto uno 2007-2019)

De maker schrijft bij Non c’è nessuna Dark Side: “Ik zou nooit stellen dat het mijn film is (misschien niet eens een film), het is een chaotische ruimte die uit de tijd is getrokken, van ons hier-zijn tot onze angst voor vergetelheid.”

Erik Negro’s project begon in 2007 als een soort machine om de tijd te stoppen. Wat de machine heeft geproduceerd, zijn instabiele fragmenten als tussenfase van een historisch en persoonlijk stollingsproces. Uit de chaos van het bestaan ontstaat deze UFO, twaalf jaar later. Het is een periode waarin cinema en muziek enige houvast bieden voor een Italiaanse provinciejongen die net klaar is met de middelbare school en openstaat voor het leven (dat hem onder meer veelvuldig naar de filmfestivals van Rotterdam en Berlijn voert). Het is al weer lang geleden dat het materiaal gedraaid (en gemonteerd) is; dat was toen de film nog een vooraf bepaalde vorm had, maar die is in de loop der jaren verloren gegaan.