À cause des filles..?

Pascal Thomas heeft altijd een bijzondere plaats ingenomen binnen de Franse post-Nouvelle Vague-cinema: een auteur die een esthetiek cultiveerde die dicht tegen de klassieke Hollywood-cinema aan ligt. Zijn liefde voor – in wezen – industrieel vakwerk gemaakt met een ongehaaste nonchalance, resulteert bij Thomas in een zelfbewuste stijl die op een vriendelijk tegendraadse wijze een beetje uit de tijd leek.

Het spreekt zeker voor het Franse publiek dat ze Thomas omarmden en hem (ondanks ups-and-downs en twee lange hiaten) een van de meest gekoesterde en populaire auteurs van de natie maakten. À cause des filles..? voelt ontspannen gecultiveerd, luchtig, goedaardig, bescheiden, als een zachte bries, kortom als de optelsom van Thomas’ cinema.

De gasten van een bruiloftsfeest dat in het water valt als de bruidegom er tussenuit knijpt, vertellen elkaar verhalen over oude verlangens en dwaze liefdes, sommige triest maar grappig, sommige aangrijpend en weer andere grillig.

• 

• 

•