Begin jaren 70 begonnen de Quay Brothers hun carrière als grafisch ontwerpers en specialiseerden ze zich geleidelijk in boekomslagen. Toen ze voor het eerst de kans kregen een voorstel voor een script te doen – voor wat later Nocturna Artificialia (1979) zou worden – vormden deze tekeningen een voor de hand liggend uitgangspunt. Ze dienden niet alleen als moodboards, maar vormden ook letterlijk de achtergrond voor een aantal scènes in de film.
Dit was voor de Quay Brothers het begin van hun unieke reputatie als filmmakers, zonder ooit te zijn gestopt met hun werk als grafisch ontwerper en illustrator. Sinds 1988 werken ze ook voor het theater als ontwerpers van decors en plaatsspecifieke interventies. Toen ze in 1997 begonnen met tentoonstellingen in museumzalen (in het bijzonder in Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam) presenteerden ze driedimensionale stillevens in de vorm van kijkdozen en diorama’s. Sindsdien hebben ze verschillende rondreizende tentoonstellingen gehad, wat uitmondde in grote retrospectieven in MoMa (New York, 2012), Eye (Amsterdam, 2014) en Japan (vanaf 2016).
Geoff Andrew, auteur, spreker en rondzwervend BFI-programmeur, interviewt de broers over het zeer persoonlijke universum dat ze in de loop der jaren hebben gecreëerd en dat sterk beïnvloed is door literaire figuren als Franz Kafka, Robert Walser en Felisberto Hernandez. Voor hun lopende tentoonstelling en hun komende speelfilm keren ze terug naar het werk van Bruno Schulz, die ook al de inspiratiebron was voor Street of Crocodiles (1986). Met steun van Atelier Koninck en Tommy Simoens Art Gallery.
