Passenger

Liza en Walter steken de Atlantische Oceaan over op een lijnschip. Hij weet niet dat ze bij de SS zat en als bewaker in Auschwitz werkte. Maar Marta, die ook op het schip zit, weet het wel – omdat zij als gevangene in Auschwitz door Liza is mishandeld.

Andrzej Munk stierf tijdens de opnamen van Passenger en Witold Lesiewicz voltooide de film op verbluffende wijze: door de cruisescènes vrijwel volledig te vertellen aan de hand van stills – en die te verbinden met Munks overlijden. In het begin zien we voornamelijk productieshots met Munk op het lijnschip, waardoor de grenzen tussen documentair essay en fictie vervagen – wel zo passend voor een film over echte en valse herinneringen. Zou deze mogelijk vernietigendste film aller tijden over de verschrikkingen van de concentratiekampen even baanbrekend en onomstotelijk zijn geweest als hij niet zo fragmentarisch zou aanvoelen, even onvoltooid als de geschiedenis die hij verbeeldt?   

• 

• 

• 

• 

•