De wereld kijkt toe na de dood van een dictator. De Albanese kunstenaar Adrian Paci maakte Interregnum met behulp van beelden uit officiële televisiearchieven. De film beslaat één hele eeuw en verbindt verschillende Communistische samenlevingen door middel van de gedeelde taal van rouw. Wisselend tussen close-ups en overzichtsshots van de massa maakt de film ons deelgenoot van een climax waarbij de manipulatie van diezelfde massa en de depersonalisatie van individuen steeds duidelijker worden.
Ook in dit verzamelprogramma
-
Je suis un monstre
Barmhartige visuele vertelling over een vrouw die denkt dat ze een monster is. Een verfijnd en ingetogen staaltje cinematografie neemt ons mee naar vergeten delen… -
Eight Images from the Life of Nastya Sokolova
Nastya Sokolova is een van de vele overgekwalificeerde afgestudeerden in Rusland. Deze documentaire toont het onwaarschijnlijke scala aan werkervaringen waarmee ze de eindjes aan elkaar… -
WHAT’S THE DAMAGE
Een provocatie tegen dominante machtsstructuren die gevoelens van chronische onzekerheid, protest en onenigheid versterken, met een mengeling van gesproken woord, oververzorgde toupetten en oprukkende supermanen,…
Film details
- Productieland
- Albanië
- Jaar
- 2017
- Festivaleditie
- IFFR 2018
- Lengte
- 18'
- Medium/Formaat
- File
