Een portret van Havana en zijn inwoners. De titel verwijst naar het hotel waarin Fidel Castro zijn intrek nam na de Cubaanse revolutie, maar Żmijewski toont ons enkel een hedendaagse stad waarin gewerkt wordt en gespeeld, boodschappen gedaan worden en liedjes gezongen. Castro en de Verenigde Staten zijn mijlenver weg.
Hulpverleners van een rehabilitatiekliniek, maar ook een performer en een danser, komen kracht tekort als ze hun patiënten ondersteunen met lopen. Afhankelijkheid is wellicht de…
Kunstenaars en staalwerkers slaan de handen ineen en maken een sculptuur voor de publieke ruimte. Een samenkomen van en voor verschillende klassen, maar of het…
Op zoek naar een ‘nieuwe visuele realiteit’ brengt Żmijewski, samen met de kunstgemeenschap in Liverpool, de idealen van Bauhaus 80 jaar na dato opnieuw in…