Extraño pero verdadero

Jonathan en Yesi zijn verliefd, maar houden dit angstvallig verborgen voor Mister Clean, hun dubieuze baas op de vuilniswagen. In Mexico-Stad houdt de aanvoer van afval nooit op. Karton en plastic ter plekke scheiden, halflege flessen drank achterover drukken; voor een fooi halen ze het vuilnis uit je keuken. Alles verandert als er plotseling een lijk tussen de containers ligt, met zijn jaszakken vol geld. Mister Clean denkt een plan te hebben waar iedereen beter van wordt. Maar in hedendaags Mexico is het schier onmogelijk om niet betrokken te raken bij de ellende van de gewelddadige onderwereld.
De tweede speelfilm van Michel Lipkes toont een onontkoombare neerwaartse spiraal – met gelukkig een sprankje hoop – in heerlijk zwart-wit. Cinefiel Lipkes refereert aan grote meesters met knappe verwijzingen en al dan niet verborgen symboliek, waarmee Extraño pero verdadero een eerbetoon en zoekplaatje is op meerdere niveaus. Hoop, liefde en geloof in de kracht van cinema.