Conversation with a Cactus

In de jaren 70 probeerde het echtpaar Hashimoto een cactus het Japanse alfabet aan te leren. Via een leugendetector werd de output van de plant omgezet in geluid en daarmee kreeg de plant een stem. Het ultieme doel was om planten als potentiële getuigen in te zetten bij toekomstige moordonderzoeken. Elise Florenty en Marcel Türkowsky kregen toegang tot het archief en mochten als eerste de experimenten in het Engels vertalen. Meneer Hashimoto, voormalig directeur bij Fuji, droeg bij aan de ontwikkeling van de Giant LED- en Neon Panel-techniek.De combinatie van techniek en culturele traditie komt overal in de film terug, zoals via het fictieve verhaal dat zich in de buitenwijken van Tokio afspeelt, een omgeving die bekendstaat om de animistische traditie, hypertechnologie en de ‘politics of silence’. De film is een lichtzinnige dromerige verkenning rond het zelf en de ander, mythe en geschiedenis, waarheid en leugen, gelinkt aan het Hashimoto-experiment.

• 

• 

• 

• 

•