Fear Itself

Hoe kan je laten zien hoe horror werkt? Hoe angst subtiel wordt opgebouwd? Hoe de kijker ineens in de val wordt gelokt? In deze collage van bekende en minder bekende filmscènes wordt een poging gedaan horror te definiëren. Niet uitsluitend met films uit het genre, maar ook door enge momenten uit andere genres te bestuderen. De voice-over van Amy E. Watson begeleidt de kijker langs ijzingwekkende momenten: van het werk van Michael Haneke, tot betoverende passages uit het oeuvre van Kiyoshi Kurosawa. Jaws (1975) passeert de revue, net als het recentere It Follows (2014). Uit de zorgvuldig uitgekozen scènes kunnen bepaalde conclusies worden getrokken. Als je het kwaad niet kan zien, dan betekent het niet dat het er niet is. Want angst dragen we altijd met ons mee. Zo ontaarden de schaduwspellen in een dieptestudie met een eigenaardige soundtrack. Vooral de terugkoppeling naar de kijker werkt intrigerend. Waar liggen jouw grenzen? Zou jij hetzelfde doen als de personages?