Haruko’s Paranormal Laboratory

Het bozige meisje Haruko heeft de gewoonte om tegen haar televisie te foeteren. Het is een oude, analoge televisie, die op een dag stukgaat en dan terug begint te praten. De televisie verandert in een man en Haruko wordt verliefd op hem. Absurde situaties duikelen in kleurrijke beelden over elkaar heen in een verbazingwekkende mix van pop-absurdisme, puttend uit cultshows en romantische kindertelevisie. Maar onder alle gekkigheid wordt ook gewoon een liefdesverhaal verteld.
Haruko kan niet geloven dat haar televisieman echt is. Ze bedenkt dat hij een Yokai (Japanse poltergeist) moet zijn en dat zij paranormale gaven moet hebben. Het liefst houdt Haruko haar geliefde thuis achter het aanrecht, maar op een dag gaat hij eropuit om een baan te zoeken. Dan blijkt hij een opmerkelijke gave te hebben: hij spreekt twaalf verschillende talen. Ook blijkt dat er met zijn mannelijkheid niets mis is. Hij krijgt een rol in een televisieshow en wordt geronseld voor een rariteitencircusact. Haruko raakt hem kwijt, maar vindt hem terug. Er vindt zelfs een bruiloft plaats, die uitloopt op een hilarische martial-arts-vechtpartij.
Regisseur Lisa Takeba heeft een vrolijke fantasie en haar film is een vernuftige verkleedpartij. Haruko’s Paranormal Laboratory bevat weliswaar digitale effecten, maar laat toch een duidelijke voorkeur voor analoge knutselwerken zien.

• 

•