Electric Boogaloo: The Wild, Untold Story of Cannon Films

Hollywood veroveren en daarna de rest van de wereld. Menahem Golan en Yoram Globus hadden grote ambities toen ze in 1979 het noodlijdende Cannon Films kochten. In het daarop volgende decennium bouwden de Israëlische neven aan een ware B-filmfabriek, die bijna iedere week een film uitbracht. Vaste ingrediënten: explosies, veel vrouwelijk bloot, flinterdunne scenario’s en minimale budgetten. Hoewel Cannon ook artistiek succes behaalde met onder andere het Oscargenomineerde Runaway Train, is de naam synoniem aan het soort actiefilms dat in de jaren tachtig het videotheekaanbod domineerde.
In een uptempo montage vertellen in Electric Boogaloo tientallen scenaristen, producenten, editors en acteurs – van Bo Derek tot Dolph Lundgren – over de opkomst en ondergang van Cannon. Golan en Globus werkten niet mee aan de film. Als antwoord op deze documentaire, waarin ze worden neergezet als rauwdouwers zonder scrupules maar ook als enorme filmliefhebbers, produceerden ze er zelf eentje. Geheel in stijl wisten ze die drie weken eerder in première te laten gaan in Cannes.

• 

• 

•