Docteur Jekyll et les femmes

De van oorsprong Poolse regisseur Walérian Borowczyk (1923-2006) had een zeer vreemde carrière in de cinema. In de jaren vijftig maakte hij met Chris Marker veelgeroemde animatiefilms, en later erotische films die onterecht werden afgedaan als softporno. Tijd voor een herwaardering van zijn geheel eigen genialiteit.
Docteur Jekyll et les femmes lijkt een gewone horrorfilm, maar deze radicale herbewerking van het boek van Robert Louis Stevenson legt de nadruk op twee dingen: een filosofisch debat over het rationele empiricisme versus transcendente metamorfose, en een surrealistische vorm van feminisme die uitgaat van vrouwelijke begeerte en medeplichtigheid aan de gewelddadige erotiek die door de ‘weird science’ van Jekyll wordt ontketend.
Zoals gewoonlijk geeft de nauwgezet kunstzinnige, barokke stijl van Borowczyk het verleden weer als een vreemd, lichtgevend, trillend oord, vol met verleidelijke speeltjes, geheime kamers en grensoverschrijdende spelletjes van liefde en dood.