Viktoria

Viktoria wordt – zonder navelstreng – geboren tegen de wil van haar moeder, die geen kind wilde baren in communistisch Bulgarije. Nadat ze de baby die ze probeerde te aborteren heeft gekregen, is haar levensdroom om naar het Westen te vluchten vrijwel kansloos.
Bovendien wordt Viktoria een symbool van het communistische regime dat haar moeder verafschuwt. Door haar afwijking wordt het navelloze meisje uitgeroepen tot ‘baby van de toekomst’ en groeit ze op in socialistische luxe. Tot de dag dat het Oostblok instort en moeder en dochter weer met elkaar geconfronteerd worden.
De begintitels vermelden dat de film, die al snel uitgroeit tot een ongelooflijk epos, een duister sprookje zelfs, gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Het mes snijdt dus aan twee kanten. Regisseur Maya Vitkova volgt de lijn van de nieuwe Roemeense cinema, met name de deconstructie van het socialistische verleden. Aan de andere kant vermengt ze deze strenge traditie met ongedwongen magisch-realisme, of zelfs surrealisme, en zorgt ze ervoor dat de harde realiteit van het late socialisme visuele rijkdom krijgt en gevuld is met treffende symbolen.
Door de privégeschiedenis van een verstoord gezin te verbinden met de grotere geschiedenis van Oost-Europa, verbeeldt de film de werkelijke ‘bloedbanden’ tussen het persoonlijke en onpersoonlijke, tussen bakermat en verlatenheid, revolutie en vervreemding.

• 

•