Istintobrass

Documentaire over luis in de pels Tinto Brass (1933), de Italiaanse regisseur die vooral bekend is geworden door de softpornofilms die hij in de jaren zeventig en tachtig maakte, en zijn latere lofzangen op het menselijke achterwerk. De beroemdste hiervan zijn Salon Kitty (1976), gesitueerd in een bordeel in nazi-Duitsland, La chiave (1983, met Stefania Sandrelli), en het notoire Caligula (1979), de film die producent Bob Guccione, oprichter van Penthouse, uit Brass’ handen nam en eigenhandig monteerde, daarbij harde pornoscènes inlassend.
In Istintobrass spreekt Brass openhartig over zijn lange loopbaan en met veel aandacht voor de anarchistische en subversieve films die hij vóór Salon Kitty maakte, zoals zijn debuut Chi lavora è perduto (1963), de ‘pop art’-western Yankee (1966), L’urlo (1968, een reflectie op de tijdgeest met Franco Nero en Vanessa Redgrave) en La vacanza (1971), waarin hij zijn interesse in geestesziektes kwijt kon. Ook met Helen Mirren, Franco Nero en Franco Branciaroli.