Au revoir l’été

Middelbare scholiere Sakuko vergezelt haar tante Mikie tijdens haar vakantie in een kustplaats ver van Tokio. Naast fietstochtjes en strandwandelingen hoopt Mikie de twee weken vakantie te gebruiken om haar onderzoeksproject af te ronden. Sakuko ontmoet ondertussen Takashi, een vluchteling uit Fukushima die in het hotel werkt van Ukichi, een vriend van Mikies zus.
Regisseur Fukada Koji wilde met Au revoir l’été ‘een film maken waarin een scène met slechts een jongen en meisje die langs de kustlijn lopen al genoeg zou zijn om je de adem te benemen. Een film zonder overdrijving, geweld en excentriciteit’.
Met rustig geobserveerde scènes slaagt Fukada er niet alleen perfect in de sfeer van een lome vakantie te vangen maar weet hij ook subtiel de verschillende personages psychologisch te schetsen. Ondertussen kraakt hij kritische noten over kernenergie en het fenomeen van het ‘liefdeshotel’, waar oude zakenmannen jonge meisjes mee naar toe nemen.