Rua Aperana 52

Júlio Bressane beschrijft zijn Rua Aperana 52 als de uitvinding van een landschap, de topologie van een hoekje in het Braziliaanse Rio de Janeiro. De film is een aaneenschakeling van foto’s genomen tussen 1909 en 1955 van onder meer Bressanes ouders op en rond het adres uit de titel. Daartussen bevinden zich scènes uit films gemaakt tussen 1957 en 2005, waardoor de totale fictieve tijd in de film bijna een eeuw beslaat; honderd jaar waarin de kronkelweg die in bijna elk shot te zien is, structuur geeft aan een nieuw landschap achter de Aperana, dat ‘verkeerde weg’ betekent.
Rua Aperana 52 is autobiografisch omdat het een landschap is uit Bressanes jeugd, maar is ook weer niet autobiografisch, eerder een ‘multisubjectieve’ mythologie van een plek gezien door de ogen van al die films en foto’s. Bressane noemt zijn montage een intuïtieve vorm van denken die een gemoedstoestand moet oproepen, die de kijker tot nieuwe getuige van dat fictieve landschap maakt. Een fictie over een fictie.