Il se peut que la beauté ait renforcé notre résolution – Masao Adachi

De Franse regisseur Philippe Grandrieux (Sombre, 1999; Un lac, 2009) wil een serie portretten maken van politiek geëngageerde filmmakers. Zijn film over de Japanse avant-gardist Masao Adachi (1939) is de eerste van deze reeks.
In de jaren zestig en zeventig was Adachi een vooraanstaande filmcriticus en underground-filmmaker, met experimentele films als Sain (1963) op zijn naam. Hij werkte veel samen met tijd- en bondgenoot Nagisa Oshima, schreef scenario’s voor Koji Wakamatsu en maakte films in het pink-genre.
Uit teleurstelling over de politieke koers van Japan sloot hij zich begin jaren zeventig aan bij het extreem linkse Japanse Rode Leger en ging films maken in Beiroet.
Grandieux voert (soms cryptische) gesprekken met hem over film, kunst en politiek en filmt hem in zijn kenmerkende stijl: soms onscherp, soms onder- of overbelicht. Met een paar clips uit Adachi’s werk, zoals The Red Army/PFLP: Declaration of World War uit 1971.

• 

•