Perpetuum mobile

Valdas Navasaitis werkte in Siberië met regisseur Sharunas Bartas aan een van diens films en studeerde aan het Moskouse filminstituut, waar hij als een van de meest veelbelovende regisseurs uit Litouwen verraste met zijn poëtische documentaires.
In Perpetuum mobile, na The Courtyard (1999) zijn tweede speelfilm, toont hij zich een meester van het ingehouden spel en verdekte verhaallijnen. Hiermee heeft hij paradoxaal genoeg een zeer uitgesproken film gemaakt over de midlifecrisis van enkele jeugdvrienden. Centraal staat Ron, een gescheiden man met een zoontje dat hij weinig ziet. In de bar van zijn jeugdvriend Adi verdoet Ron zijn tijd met drinken en kaarten. Hier ontmoet hij Dina, een intrigerende mooie vrouw, die zo haar eigen banden met Adi lijkt te hebben. Als Ron vanwege dronkenschap en schulden uit de bar wordt gezet, steelt Dina de kas en storten ze zich – zij vastberadener dan hij – in een onbezonnen avontuur.
Navasaitis filmt niet met grote gebaren, maar laat zijn personages scherpe dialogen uitspelen binnen een situatie van oude vriendschappen, waarin trouw maar ook schimmige relaties de loop der dingen bepalen. Als Ron en Dina zich een tijd lang schuilgehouden hebben en de grote stap overzee kunnen maken, hapert de prille liefde. In Perpetuum mobile zegeviert de kameraadschap tussen mannen over de romantische liefde. (LC)