Les petits frères

Talia is dertien jaar oud. Ze krijgt ruzie met haar stiefvader en vlucht weg, samen met haar hond, een pitbull die naar de naam Kim luistert. Ze gaat naar Pantin, een buitenwijk van Parijs, om daar een vriend op te zoeken. Maar haar vriendje is verhuisd en opgenomen in een pleeggezin. Wel ontmoet ze vier andere kinderen van haar leeftijd; grappige, slimme kinderen die haar aardig lijken te vinden. Maar eigenlijk zijn ze iets anders van plan: eerst het vertrouwen van Talia winnen, om vervolgens haar hond te stelen en die te verkopen, of mee te laten doen in hondengevechten. Direct de eerste avond al nemen ze Kim mee. Talia wordt zo kwaad en wanhopig dat ze zich een bijnaam aanmeet: Mike Tyson. De ‘petits frères’ doen net alsof de ‘grote jongens’ het gedaan hebben. Maar Iliès, de oudste van de vier kleintjes, heeft een oogje op Talia en wil haar de hond terugbezorgen. Jacques Doillon weet uitzonderlijke acteerprestaties aan zijn jeugdige acteurs en actrices te ontlokken. Zijn speelfilms van de laatste jaren, Le petit criminel (1990), Le jeune Werther (1993) en Ponette (1996), laten zien wat voor ontroerende effecten zijn manier van werken met jonge acteurs teweeg kan brengen. Doillon slaagt er met zijn documentaire-achtige aanpak buitengewoon goed in om de lichaamstaal, de rituelen, de gedragscodes en het leven van alledag van de jeugd – Talia voorop – in een Parijse buitenwijk te typeren.