De absolute geheimtip van het afgelopen filmjaar is Mariano Llinás’ Historias Extraordinarios. Met geen mogelijkheid kunnen tweehonderd woorden recht doen aan deze film. Dat is niet alleen omdat de film zich nergens mee laat vergelijken, en al helemaal niet met de zogenaamde Nieuwe Argentijnse Cinema. Zoals de titel al aangeeft draait het in dit 245 minuten durende epos, gesitueerd op de pampa’s buiten Buenos Aires, om grootse verhalen. Geen verstilling, maar een voice-over die het verhaal nog verder stuwt. Geen minimalisme, maar opzichtig plezier in filmmaken.
Ideeën, anekdotes, personages, verwijzingen en verbeelding tuimelen over elkaar heen, maar alles is onder controle, zelfs de satirische ontsporing. Het voorbeeld van Llinás en de zijnen is geen Bresson, Cassavetes of Antonioni, maar eerder Louis Feuillade, Borges, of Laurence Sterne’s Tristram Shandy.
Een korte synopsis van de drie, door elkaar vertelde verhalen: X. (gespeeld door Llinás zelf) is de enige toevallige getuige van een moord en duikt onder, uit angst dat de moordenaars hem gezien hebben. Z. neemt een baantje in een klein provinciestadje, en gaat uit verveling graven in het al maar mysterieuzer wordende verleden van zijn voorganger. H. krijgt een vreemde opdracht: hij moet in een klein bootje de Salado-rivier afzakken, op zoek naar de monolithische overblijfselen van een oud, afgebroken waterstaatproject. (GT)
Film details
- Productieland
- Argentinië
- Jaar
- 2008
- Festivaleditie
- IFFR 2009
- Lengte
- 245'
- Medium/Formaat
- Betacam Digi PAL
