Het 18-jarige meisje Joy wordt vermist. Een ander meisje, Helen, staat op het punt om haar tehuis te verlaten. Helen wordt gevraagd om Joy te ‘spelen’ in een reconstructie waarmee de politie Joy’s laatst bekende handelingen wil reconstrueren. Joy had alles: liefhebbende ouders, een vriendje, een zonnige toekomst. Helen heeft geen ouders; ze heeft haar hele leven in instellingen gewoond en heeft nooit met iemand een hechte band opgebouwd. Langzaam begint zij zich in te leven in haar rol, en bezoekt ze mensen en plekken die Joy heeft gekend. Stilletjes en voorzichtig manoeuvreert ze zich in het leven van het verdwenen meisje. Probeert Helen erachter te komen wat er die dag met Joy is gebeurd, of is ze op zoek naar haar eigen identiteit? Aldus de samenvatting van deze intrigerende eerste speelfilm van het schrijvers-, regisseurs- en producentenduo Christine Molloy en Joe Lawlor. Onder het pseudoniem Desperate Optimists werken zij sinds 2004 aan een oeuvre van korte films getiteld Civic Life, over lokale gemeenschappen die in lange takes in beeld worden gebracht. Hun laatste korte film Joy, een soort voorloper van Helen, won in 2008 in Rotterdam de Prix UIP. Helen heeft op verscheidene grote filmfestivals gedraaid en werd daar ontvangen als een nieuw geluid in de filmwereld. In Edinburgh werd de film de Britse ontdekking van het jaar genoemd: een subtiel en verfijnd psychologisch drama met een geheel eigen sfeer. Hopelijk is dit een voorproefje van wat nog komen gaat. (EH)
