In deze muziekfilm onderzoekt Izza Génini, ‘grande dame’ van de Marokkaanse documentaire, de geschiedenis van de nûba. Deze Arabisch-Andalusische muziek heeft haar oorsprong veertien eeuwen geleden in Andalusië. Ze vond haar weg naar Noord-Afrika en werd in Marokko bekend onder de naam El Ala. Aan de hand van orkestuitvoeringen, muziekwetenschappers, historici en een wever uit Fez, neemt Génini ons mee in de wereld van deze eeuwenoude muziek. Oorspronkelijk bestonden er 24 nûba’s, gecomponeerd naar de uren van de dag. Nu bestaan er nog elf, in de 18e eeuw aan de vergetelheid onttrokken door El Haik uit Tetouan. Die bewerkte ze in een schrift, wat de bijbel werd voor de liefhebbers van de nûba. Het ochtendgloren, de avond en de nacht zijn in deze muziekvorm de belangrijke elementen die musici en dichters inspireerden. De muziekvorm is een wetenschappelijke, en volgt met veel precisie muzikale en dichterlijke regels. Jong en oud spelen mee in de orkesten. De muziek wordt ten gehore gebracht door stemmen, violen, luiten en ‘rabab’, en heeft een trance-achtige werking. Met veel liefde en aandacht registreert Génini diverse optredens tijdens muziekfestivals in Fez, Tanger en Rabat, waarbij vooral opvalt hoe enthousiast en intens deze muziek beleefd wordt door het publiek. Nûba d’or et de la lumière is een uitbundige illustratie van de vitaliteit van deze muziekvorm, niet alleen binnen de Marokkaanse grenzen, maar ook daarbuiten.
