Das Herz ist ein dunkler Wald

Als de jonge Marie, moeder van twee kinderen, haar man op een dag volgt om hem zijn viool achterna te brengen, komt ze erachter dat hij niet ver van huis een schaduwbestaan leidt met een andere vrouw en kind. Haar wereld stort in. Wat volgt in deze tweede speelfilm van actrice Nicolette Krebitz is geen psychologiserend realistisch drama maar een reëel dramatisch gegeven. Dat vormt het uitgangspunt voor een opmerkelijk cinematografisch avontuur. Naast de realistische alledaagse sequenties ontvouwen zich – in theaterdialogen, gesitueerd in een kale set op een bestaand toneel – de ruzies die in werkelijkheid niet uitgevochten worden. Op het gemaskerde feest waar de overspelige man moet optreden, nemen surrealistische plotontwikkelingen een aanvang. Het basisconflict is niet nieuw, integendeel. Krebitz presenteert dan ook vooral een inventieve, hedendaagse verbeelding van een eeuwenoud cliché: de vrouw die door haar man wordt bedrogen en wraakt neemt. Al ergens in het midden van de filmt refereert Marie aan Medea en gaandeweg de film neemt zij meer en meer haar gedaante aan.