Burned Hearts

Burned Hearts bestaat uit een niveau van zichtbare lichtheid – verlevendigd door een bewonderenswaardig gebruik van Marokkaanse volksmuziek – en een tweede niveau van diepe ernst die in halftinten door het verhaal verweven is. Dit levert een structuur op die een intieme blik oplevert, alle stereotypes uitsluit en contrapuntisch werkt (licht wordt ook gemeten aan de hand van de schaduw die het produceert).
Amin (Hicham Bahloul), een jonge architect, keert onverhoopt terug naar Fès in Marokko, omdat zijn oom daar op sterven ligt. Hij heeft de man die hem heeft opgevoed niet meer gesproken sinds hij Fès tien jaar daarvoor verliet om in Parijs te gaan wonen en studeren. De ziekenbezoekjes van de jongeman rijten diepe wonden open van zijn pijnlijke jeugd. Zijn oude vriend, handwerksman Aziz, maant hem niet toe te geven aan zijn jarenlang gekoesterde wrok. De dood van zijn oom neemt het leed van Amins jeugd niet weg, zodat hij de antwoorden in zichzelf zal moeten zoeken.
Burned Hearts is een opmerkelijke terugkeer naar fictie van regisseur Ahmed El Maanouni (maker van de cultfilm Oh the Days, 1978), wiens sterke muziekdocumentaire Trances vorig jaar door Martin Scorsese voor Cannes Classics geselecteerd werd om gerestaureerd te worden, en vervolgens te presenteren ter lancering van zijn World Cinema Foundation. (LC)

• 

•