In een film van ruim dertien uur toont Claerbout ons twee mannen die ruzie hebben, tegen de achtergrond van een neoklassiek huis in Zuid-Frankrijk. Een geweldsdaad wordt steeds herhaald, wel ruim zeventig keer gedurende de speeltijd van de film. Claerbout schaft de grens tussen fotografie en film af en stelt met zijn werk zowel de geruststellende bewegingloosheid van de fotografie als het onvermijdelijk verhalende verloop van de cinema ter discussie. Courtesy of the artist and Micheline Szwacjer Antwerp.
