The Magdalene Sisters

De Magdalena-kloosters in Ierland, gerund door de Sisters of Mercy, waren katholieke instituten waar ‘gevallen’ vrouwen door hun families werden heengebracht om te boeten voor hun zonden. Vaak was de straf (want dat was het, ook al werd het niet zo genoemd) voor onbepaalde tijd, wat neerkwam op levenslang werken in een van de wasserijen. Regisseur Mullan situeerde het verhaal in de jaren zestig: voor veel vrouwen een periode van bevrijding, maar niet voor die van Magdalena. De lotgevallen van vier vrouwen uit The Magdalene Sisters zijn helaas gebaseerd op ware gebeurtenissen. De laatste Magdalena-wasserij sloot in Ierland pas in 1996.Margaret werd op een bruiloft verkracht door haar neef. Ze vertrouwde dit toe aan een vriendin en werd de volgende ochtend al naar Magdalena gebracht. Bernadette is met haar knappe uiterlijk een gevaar voor de jongens uit haar omgeving en wordt daarom in het klooster gestopt. Rose en Crispina zitten in het klooster omdat ze ongehuwd moeder zijn geworden. Hun kinderen mogen ze nooit meer zien. Regelmatig worden de vrouwen vernederd door de nonnen; lijfstraffen zijn geen uitzondering.In een overtuigende, realistische stijl wordt het onthutsende relaas van de vrouwen in beeld gebracht. Doordat Mullan zich niet in de eerste plaats bekommert om de beeldcompositie kregen de acteurs veel bewegingsvrijheid om deze aangrijpende en vooral misdadige geschiedenis uit te beelden.