Ten Canoes

Ten Canoes speelt zich af in het Arafura-moeras in het noordelijkste puntje van Australië en neemt de kijker mee op een reis terug in de tijd, toen de aboriginalbevolking van het moeras nog in hutten woonde, kano’s maakte van berkenbast en op ganzenei-jacht ging. De film werd gemaakt met aboriginalacteurs, die in hun eigen taal de tradities van hun volk naspelen.
De casting was lastig, omdat de acteurs de juiste bloedband met hun personage moesten hebben. Op de filmset wemelde het van de krokodillen, muggen en bloedzuigers. En niemand wist meer hoe de kano’s gemaakt werden. Zeventig jaar oude foto’s, gemaakt door de antropoloog David Thomson, brachten uitkomst. Die foto’s vormden oorspronkelijk voor acteur David Gulpilil en regisseurs Rolf de Heer en Peter Djigirr ook de aanleiding om deze unieke film over een reeds verdwenen wereld te maken.
Maar Ten Canoes is veel meer dan een gewichtig antropologisch portret van ‘nobele wilden’. Al vanaf de eerste scène wemelt het van de schuine grappen. Verteller Gulpilil (bekend van The Tracker) verhaalt met veel kwinkslagen en terzijdes over een jonge jager die een oogje heeft op één van de vrouwen van zijn oudere broer. Om de jongen op het juiste pad te krijgen, vertelt zijn broer hem een verhaal uit vervlogen tijden. Ook over een jongen die verliefd was op een vrouw van zijn broer. Een verhaal over speren, een vreemdeling, een vermiste vrouw, wraak, magiërs, een op honing beluste dikke oude man – met een wijze les op het eind. (EH)