No Mercy for the Rude

Het draait in Park Chul-Hee’s speelfilmdebuut, niet voor het eerst in een Koreaanse film, om een gedoemde huurmoordenaar. Ditmaal is het wel een heel bijzondere: de naamloze held (men verwijst naar hem als ‘Killa’) praat niet, maar spaart voor een dure operatie die zijn te korte tong en zijn spraakgebrek moeten verhelpen. Het doel van zijn virtuoze messentrekkerij is dus niet onmenselijk. Bovendien houdt hij zich uitsluitend bezig met het uit de weg ruimen van onbeschoft tuig, dat overigens ruim voorhanden is. En last but not least, de door de geweldige Shin Ha-Kyun (van Save the Green Planet!) gespeelde held is dol op zeevruchten en droomt ervan stierenvechter in Amerika te worden… Zijn kompaan Ballet, gespecialiseerd in dodelijke kungfu, wil trouwens met zijn spaargeld een dansschool beginnen.
Het hoort natuurlijk niet, al dat betaald en goed gechoreografeerd omleggen van hypocriete politici, foute priesters en vrouwenmishandelaars, maar gelukkig kent de film charmant uitgesponnen lichte, droogkomische en intiem huiselijke kanten, die minstens even indrukwekkend zijn als de visuele bravoure waarmee de ‘old ultraviolence’ wordt opgevoerd. Onze held krijgt iets moois met het barmeisje She en neemt de zorg op zich voor een verweesd jongetje. Zou er toch nog geluk zijn weggelegd voor deze kleine gelegenheidsfamilie? ( GT )

• 

• 

• 

•