I Don’t Want to Sleep Alone

Tsai Ming-liang, die niet zonder reden wordt gezien als een groot Taiwanees cineast, draaide zijn nieuwste film in Maleisië – wat eraan herinnert dat Tsai eigenlijk van Maleise afkomst is. Er valt dan ook iets voor te zeggen om I Don’t Want to Sleep Alone als een – bijzondere – Maleise film te zien.Niet alleen omdat hij is gedraaid op sterk gekozen locaties in Kuala Lumpur, maar ook omdat Tsai zijn verhaal baseerde op de grondtoon van etnische verdeeldheid in deze samenleving.
Het verhaal doet enigszins denken aan de barmhartige Samaritaan. Een in barre omstandigheden levende immigrant uit Bangladesh (Rawang) ontfermt zich over een Chinese man (Hsiao-kang, gespeeld door Lee Kang-sheng, Tsai’s vaste hoofdrolspeler) die op straat in elkaar is geslagen en daar achtergelaten. Rawang verpleegt Hsiao-kang liefdevol op een op straat gevonden matras. Bijna genezen ontmoet Hsiao-kang de serveerster Chyi. Zijn liefde voor Rawang wordt op de proef gesteld.
Een verhaal vol duisternis en perverse lust, dat ondanks zijn bijna Danteske aanpak toch geworteld is in een actualiteit van immigratie en segregatie. Tsai vond zijn belangrijkste locatie (zoals andere filmmakers een hoofdpersoon vinden) tegenover de Padu-gevangenis: de fundamenten van een nooit afgebouwde wolkenkrabber. Na het zien van de inktzwarte poel rottend water op de vierde verdieping van de ruïne wist hij direct dat hij zijn film hier zou draaien. (GjZ)

• 

• 

• 

•