Brinkmanns Zorn

De Duitse avant-gardedichter Rolf Dieter Brinkmann stierf op 23 april 1975 nadat hij in Londen door een auto werd geschept. Deze Keulse representant van de beat generation was toen al legendarisch. Brinkmann paste in het geheel niet binnen het literaire establishment en maakte zich, in tegenstelling tot de rest van de culturele elite, niet druk om het thema van de collectieve schuld die nog zwaar op Duitsland drukte. Brinkmanns wereld was er een van het naakte hier en nu. Hij ontdeed de onmiddellijke werkelijkheid van vals sentiment en nostalgie en zijn kritische deconstructie van de toenmalige Duitse cultuur vormt daarom ook nu nog een mijlpaal in de Duitse literatuur.
Brinkmann liet zijn lezers niet alleen poëzie na, maar ook korte verhalen, een roman en verschillende hoorspelen. Daarnaast documenteerde hij zijn leven op super8-filmpjes, collages, foto’s en vooral op geluidsband. Dit materiaal, dat door zijn weduwe ter beschikking werd gesteld, vormt de basis voor deze biografische speelfilm. Eckhard Rhode, die Brinkmann speelt, heeft de moeilijke maar goed uitgevoerde taak de teksten naadloos te mimen. Brinkmanns Zorn toont het laatste deel van het leven van de experimentele dichter die een vrijwillige ballingschap aanging omdat de ontmoeting met collega’s slechts heftige confrontaties opleverde. Tegelijkertijd verbeeldt de film zijn moeizame huwelijk en de zorg om hun gehandicapte zoon Robert. ( PvH )

• 

• 

•