Alice’s House

In dit speelfilmdebuut van documentairemaker Teixeira ontvouwt zich een drama dat in intensiteit en op het gebied van sociale thema’s niet onderdoet voor zijn eerdere werk. Alice, een Braziliaanse nagelstiliste, slijt haar dagen in een eenvoudige schoonheidssalon, waar roddels met erotische ondertoon het decor vormen voor de quasi-intieme uitwisseling van persoonlijke details met klanten en collega’s. Manlief verdient elders in de stad met zijn taxi een bescheiden inkomen. Thuis ordent een eeuwig de was doende en kokende grootmoeder het chaotische huishouden met twee werkende ouders en drie grote, rivaliserende zoons. Kortom: een doorsneegezin met een doorsneeleven in een doorsnee-Braziliaanse stad.
Dan dienen zich de eerste verontrustende tekenen aan van de diverse ’tweede levens’ die zich buitenshuis afspelen. Als Alice haar man op relaties met meisjes betrapt, waaronder met het door haar gekoesterde buurmeisje, laat ze zichzelf ook inpalmen door de charmes van een oude geliefde. Het leidt natuurlijk tot niets dan leegte.
Teixeira oordeelt niet, maar laat in rustige en toch vlijmscherpe scènes vol naturel spel de veelal ingehouden spanningen oplopen. De camera plaatst de personages met subtiel in beeld gebrachte details in een grotere Braziliaanse maatschappij, waarin zich talloze parallelle verhalen afspelen.