Abandoned House

Abandoned House gaat over een groep jonge mensen in Italië die verhalen uitwisselen. Het hoofdpersonage Maria luistert naar de jonge mannen en vrouwen die verslag doen van seksueel misbruik en beschadigd genot en lijkt de behoefte te voelen hun kwetsbaarheid te manipuleren en haar eigen verloren liefde te herontdekken. Beelden van Toscane en het sensuele licht waarin de jonge naakte figuren in de film baden, temperen de meer duistere aspecten van de film met een tastbare lyriek. Uiteindelijk wijken de littekens van misbruik voor de tederheid van de beeldtaal zelf.
Zoals wel vaker in het werk van James Herbert wordt er veel plaats ingeruimd voor naakte en halfnaakte, pratende en loom vrijende jongelingen in een opulente villa in een idyllisch Italië, en voor een spel tussen die lichamen, de objecten en het al dan niet getemperde zonlicht. Herbert zelf spreekt in dit verband van een ‘landscape/bodyscape’. Waarin Abandoned House echter afwijkt van eerder werk, is het gebruik van digitale fotografie, waardoor er andere esthetische beslissingen werden gemaakt. Herbert zelf zei hierover dat het werken met HD ervoor zorgde dat hij rustiger en contemplatiever te werk ging en dat het gevoel van stilte in het digitale beeld ook leidde tot een grotere waardering van de patronen in het beeld. Ironisch genoeg resulteerde de lichtheid van de camera in een behoefte aan meer formele composities. (EH)

• 

•