Taking Father Home

Er worden wel vaker onafhankelijke films gemaakt met een heel klein budget, maar het budget van debutant Ying Liang was zo klein dat je het eigenlijk geen budget kunt noemen. De crew bestond uit vrienden en kennissen, en ook voor de camera stonden alleen vrijwilligers. Zelfs de camera moest worden geleend. Het resultaat is een opmerkelijk charmante, prille maar poëtische film die getuigt van visie en stijlvastheid. Gemaakt met louter liefde en wilskracht. Wars van hedendaagse filmische conventies en verwachtingen verbeeldt debutant Ying Liang op consequente maar onnavolgbaar minimale wijze de zoektocht van een eenvoudige plattelandsjongen, die in de jungle van de grote stad zijn onschuld verliest. Het is niet de eerste film waarin een plattelandsjongen naar de stad gezogen wordt, maar zelden werd een volwassenwording zo fijn getekend. Een zeventienjarige jongen uit een dorp in de provincie Sezhuan vertrekt naar de grote stad om zijn vader te zoeken, die zes jaar geleden vertrokken is en van wie hij sindsdien niets meer vernomen heeft. Dat zijn moeder nog wel geld van hem ontvangt, kan zijn boosheid niet temperen. Hij is bepaald niet uit op een warme hereniging; het is onverholen wraakzucht die hem drijft. Geheel verloren en verlaten dwaalt hij met zijn mandje met eenden op zijn rug door de grote stad. Als hij zijn vader na veel omzwervingen – en vele gelukkige en minder gelukkige ontmoetingen – uiteindelijk vindt, is het wachten op een dramatische ontknoping. (SdH)

• 

• 

•