Midnight, My Love

Weemoedigheid kan heel fraai zijn. Dat blijkt maar weer eens in deze nachtelijke stadsfilm. In overeenstemming met de wensen en dromen van de nostalgische hoofdpersoon verwijst de film veelvuldig naar een verdwenen verleden. Naar een tijd waarin er nog gezongen werd in de film, naar een tijd waarin die films werden geprojecteerd op eindeloos brede doeken. En naar een tijd waarin radiohoorspelen een acteur beroemd konden maken en een hele bevolking met romantische verhalen aan het toestel kon kluisteren. Taxichauffeur Bati is een eenkennig mens. Het liefst rijdt hij zonder klanten door de duistere stad en luistert naar zijn geliefde radiostation. Of hij droomt van muzikale romantische verhalen. Op een nacht krijgt Bati een groepje prostituees in zijn auto. Zijn oog valt op één van hen, de stille Nuan. Al snel werpt Bati zich op als Nuans privé-chauffeur en hij begint van een heuse relatie te dromen. Maar dat lijkt toch buiten zijn mogelijkheden te liggen. Nuan en Bati lijken elk op hun eigen manier hun lot te aanvaarden. Berusting verhindert ze om nader tot elkaar te komen en hun lot in eigen hand te nemen. Bati wordt treffend gespeeld, in een tegendraadse casting, door de beroemde komische acteur Pechtai Wongamiao. Deze geeft het flegmatieke en droeve personage een bijzondere extra laag. Hij laat hem bovendien overtuigend een geheim meedragen: Bati’s lijdzame verzet tegen de harde moderne en technologische maatschappij blijkt ook een minder algemene oorzaak te hebben. (GjZ)