Het speelfilmdebuut van Shibutani Noriko heeft een onderwerp dat misschien wel een van de moeilijkste en meest kwetsbare is om te fictionaliseren: incest en seksueel misbruik. Shibutani slaagt erin dit even dramatische als onbespreekbare thema zonder effectbejag te verbeelden. Ze weet voor de hand liggende valkuilen te omzeilen door de blik van de kinderen als uitgangspunt te nemen. Buitelend en springend gaat de uiterst wendbare digitale camera mee in hun escapistische spel en energieke fantasie. Op de drempel van hun tienerjaren ontdekken ze vanachter hun uit plastic tassen gefabriceerde maskers de buitenwereld – stegen, speelplaatsen en braakliggende velden. Ze wonen in Shisibonee, een buitenwijk van Tokio, waar de elfjarige Tadao zich de merkwaardige gewoontes van zijn bangige moeder en, erger, de verontrustende behoeftes van zijn vader moet laten welgevallen. Zijn beste en enige vriendin is zijn voormalige klasgenote Aya, die nu naar een andere, minder dure school gaat en vaak de straat op gestuurd wordt als haar moeder een van haar vele minnaars ontvangt. In hun eenzaamheid vinden de kinderen elkaar en fantaseren over wat en wie ze zouden kunnen zijn. Wanneer Tadao’s vader de vriendschap tussen de twee ziet, wordt hij vreselijk jaloers. (GT)
Film details
- Productieland
- Japan
- Jaar
- 2004
- Festivaleditie
- IFFR 2006
- Lengte
- 78'
- Medium/Formaat
- DV cam NTSC
