Up and Out

Christian Marclay staat bekend om zijn belangstelling voor geluidsopnametechnieken, maar zijn filmische werk, waarin eveneens veel nadruk wordt gelegd op de geluidsband, is minder bekend. In films als Vertigo: Soundtrack for an Exhibition, een videowerk als Telephones (136 snel gemonteerde clips van Hollywoodacteurs die aan het telefoneren zijn) en in Up and Out stelt Marclay het overwicht in onze cultuur van het visuele op het auditieve ter discussie. In Up and Out legt hij de geluidsband van een niet nader te noemen filmklassieker onder de beelden van een andere filmklassieker. De sturende kracht achter beide suspenseverhalen is het streven om een moord op te lossen. In de ene film ligt de sleutel verborgen in een foto, in de andere in een gevonden geluidsopname. Marclay maakt de interpretatie van beide films nog complexer en creëert tegelijk een totaal nieuwe ervaring waar de visuele en de auditieve elementen de ene keer autonoom, dan weer schijnbaar synchroon worden ervaren. Vóór Up and Out wordt de korte film not yet van Jim O’Rourke vertoond. Dit is het tot nu toe enige afgewerkte of vertoonde filmpje van de muzikant Jim O’Rourke. Hij zette een scène uit een van de klassiekers uit Up and Out in een loop. De camera draait rond een geluidsman die zijn werkkamer binnenkomt en merkt dat al zijn magneetbanden gewist zijn. Het fysieke effect van de desoriënterende scène wordt versterkt door dubbeldrukken en een ijle zwevende soundtrack.